ฟรี!
อ่านตอนเต็มของเรื่องนี้ และอีกเพียบ
ลองเลยในวันเกิดอันแสนเดียวดาย เขาอธิษฐานต่อเครื่องรางเก่าแก่ของตระกูล "ขอให้มี...ใครสักคนคนที่ชอบฉัน" เพียงไม่นานหลังจากนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวหน้าประตูพร้อมเค้กวันเกิดในมือ "อย่าชอบผมเลย เพราะความรู้สึกนั้น...มันไม่ใช่ของจริง มันเกิดจากพรที่ผมขอไปครับ" "แต่นายเป็นคนขอพร เพราะงั้นนายก็ต้องรับผิดชอบสิ” การพบกันที่ถูกกำหนดด้วยเครื่องรางลึกลับ... แต่ความรักที่ก่อตัวขึ้นนั้น เป็นเพียงมนตร์สะกด หรือเป็นความรู้สึกจริงที่เบ่งบานหลังจากนั้นกันแน่?